Ciepłe słowa

Szklanka czy morze?

Pewien człowiek przez długi czas nosił w sobie ciężar zmęczenia, smutku i spraw, które zdawały się nie mieć rozwiązania. Z dnia na dzień było mu coraz trudniej oddychać pod ciężarem własnych myśli.

W końcu postanowił poszukać pomocy. Poszedł do starego mistrza, o którym ludzie mówili, że potrafi zobaczyć więcej niż inni.

- Mistrzu! powiedział cicho - nie potrafię już tak żyć. Każdy dzień jest dla mnie coraz cięższy.

Mistrz nie odpowiedział od razu. Sięgnął tylko po garść popiołu leżącego obok i wrzucił ją do szklanki z czystą wodą stojącej na stole.

Woda natychmiast zrobiła się mętna i szara.

- Spróbuj - powiedział spokojnie.

Człowiek napił się i skrzywił twarz.

- Jest gorzka i nieprzyjemna.

Mistrz skinął głową. Następnie wziął kolejną garść popiołu i zaprosił go na spacer nad morze. Gdy stanęli przy brzegu, wrzucił popiół w fale.

Popiół zniknął niemal natychmiast.

- Napij się wody -  powiedział mistrz.

Człowiek zanurzył dłoń w morzu i spróbował. Woda była czysta i świeża.

Mistrz spojrzał na niego łagodnie.

- Cierpienie w życiu każdego człowieka jest jak ta garść popiołu. Nie zawsze możemy zdecydować, czy pojawi się w naszym życiu. Ale możemy zdecydować, czym będziemy.

Czy będziemy małą szklanką, w której nawet odrobina bólu zmąci wszystko…

czy ogromnym morzem, które potrafi przyjąć trudności i pozwolić im się rozproszyć.

Bo czasem problem nie polega na tym, ile bólu niesie życie.

Czasem chodzi o to, jak wielkie potrafi stać się nasze serce.


Inspiracja: przypowieść zen znana jako „Szklanka soli i jezioro”.
Autor: nieznany (tradycja buddyjska).
Tekst: autorska interpretacja i rozwinięcie przygotowane na potrzeby bloga ciepleslowa.pl.